 | Do you know mark david?Become his contact | Who is on Multiply?Find your friends | Want to learn more?Take the Tour | Already a Member?Sign In |
Posted by mark david on Dec 8, '07 3:08 PM for everyone  ................................................................................ 11-24-07 Mainit. Luma. Old school. Maaraw. Ito ang ilan sa mga mai dedescribe ko sa pag time travel ko, ang makalumang panahong puno ng aksyon, ibat ibang experience at higit sa lahat ang mga bawat masasayang alaalang napuntahan ko sa aking paglalakbay kasama si Papa. Mga alaala niya na parehas kami tuwang tuwa at masaya. Ito ang isa sa pinaka masaya sa buhay ko ang makinig ng mga storya ng buhay at ang mga pinaka paborito kong pakinggan ay ang mga storya ni papa ko. Mga kwentong tila isang pelikulang pinapanood ko habang nakangiti nyang isinasalaysay ang mga exciting na pangyayari. Tara. Sama ka sa pag time travel ko uli. Mark! Mark! Mark! di ito yung kahol o tahol ng aso na ngongo ha... kundi ang pasigaw na summon ni papa sa akin. " 'lika... paki pindot mu nga saglit itong mga kamay ko. masakit eh. " ito ang madalas na lambing ni papa sa akin sa tuwing naka ready na syang mahiga at matulog sa kwarto nila ni mama ko. Sa tuwing pagod siya kitang kita ko ang kumukuot na noo niya at magbabanggit ng mga ilang daing niya sa katawan niya. Matanda na din kasi si papa. Ang gabing ito ay muli kong nakita ang kanyang mga tawa na gaya nang panaon na kakwentuhan niya kami ng mga pagkasiga niya noon sa skul at sa lugar nila. hehe which is i like the most from all of his story.. para kasi syang pelikula pag naikukuwantu niya with matching sound effects pa! Kahit nung maliit pa ko gustong gusto kong makinig ng mga kwento niya. Mga kuwento noong bata pa siya. unti-unti nang nawawala ang pagod niya sa pag lambing ko naman sa kanya na magkwento pa habang sinasabayan ko ng mga hilot sa braso at kamay niya. Natutuwa kasi ako kapag nakukuwento niya ang lahat ng mga pinag gagagawa niya nung maliit pa siya. Mula sa pangongolekta niya ng mga bagay bagay, sa mga kakaibang experience niya, sa pagiging iba niya sa lahat niyang mga kapatid hanggang sa kung papaano siya kinatuwaan ni ama ( lola ) at angkong ( lolo ). Di ko pa nakita kahit minsan si nagkong.. sa picture nga lang ata eh. Maaga kasi namayapa si angkong di pa ako pinapanganak ata nun eh at si lola ko kasalukuyang nagpapagaling sa ospital dahil sa heart failure.. na stroke kasi siya. Isang dahilan din kaya hinayaan ko magkwento si papa kasi ayaw ko siyang makitang balisa o depress sa kasalukuyang kalagayan ni lola ko ngayon. Kaya nagsimula ang kwento niya sa amin. Kung papaano niya kaming pinalaki na masasaya. Naalala kasi niya kung paano kaming apat ay nag aagawan na mag pabuhat sa isang mataas na shower faucet namin sa banyo at isa isa niya kaming binubuhat at itatapat sa shower na pinupuno o sinasalok ang tubig sa tiyan namin. Dahil isa lang si papa at marami kami, mahina ang kalaban sa aming apat kaya lahat kami nag aagawan sa kanya na mabuhat at iatapat sa shower na nagpapalunod kami sa lakas ng pressure na nailalabas nito. " Ako Namaaan! " At dito na niya naalala ang buhay bata niya. Nagsimula na siyang ikuwento ang ilang bahagi ng makulay niyang pagka bata. "Grade 1 pa ata ako neto." sabi niya. Eto na rin ang simula ng time travel naming dalawa sa loob ng buhay niya. Ang karaniwang kinahihiligan noon ni papa ko ay ang manuod ng Sine. Dito nga daw niya ata nakuha ang pagiging creative niya. Mala action-star siya nug bata pa siya. Ala detective din kung minsan dahil sa dami ng collection niya. Mga collection na mga baril. Mga bakal. Pero laruan lang lahat ng iyon syempre. Ang pagiging unique ni papa noon sa lahat niyang mga kapatid ay ang pagiging craetive. Gumagawa siya ng mga secret hide-out and storage para sa kanyang mga baril-barilan. Ang bintanang taguan na sa likod ng bintana ay nandoon lahat ng ibat ibang klase ng mga baril ni papa na regalo pa daw sa kanya ni angkong. nandon din ang improvise Latigo niya! wapak! Sa mga drawers na detachables na isa itong taguan naman iya ng mga collectible cards niya at iba pang mga nakokolekta niya. At mayroon din siayng nagawang secret passage way para gawing taguan ng sarili niya o takasan niya sa tuwing patutulugin na siya sa hapon ni lola. " Sa akin niyo ata naman ang pagtakas niyo pag pinatutulog kayo ni mama niyo eh! " natatawang sabi niya. Nagtawanan kami pareho. Habang ang likod na niya ang hinahagod ko ng pagmamasahe sa kaniya. Naikwento din niya ang pagkukupit daw niya noon ng mga barya sa sinaunang kahera nila sa tindahan nila angkong. Pababa sa tindahan na di pinansin ang sobrang dilim ng paligid at naisantabi ang takot dahil sa dalang flashlight papunta sa kahera. sinu-si-an. Lumabas ang mga kwarta! JACKPOT si papa! haha. " Sa akin mo naman namana ata yung pangungupit mu din nung maliit ka pa. ha-ha-ha " Nagtawanan kaming sabay at napa yukong nahihiya sa kalokohan ko noon. Maya maya pa ay nakatulog na si papa. Marahil sa ibang araw muli kaming magkukuwentuhan. Ang gaan sa pakiramdam kahit puno ng problema sa ngayon pero awa ng Dios nakangiti pa rin kami. At isang masarap na pagmasdan ang matulog si papa ng mahimbing na may ngit sa kanyang labi. Panandaliang ngiti, Suliraning pinapawing muli. .................................... .................................... Posted by mark david on Dec 8, '07 3:02 PM for everyone ....................................... ....................................... Yes, we all agree that this word is too emotional and touchy subject to discuss and most of us feel uncomfortable when this will brought out or talked-about. This disturbs me to, but luckily we've survived with this thing that happen before to my close-ones. Actually im not comfortable talking about this but for the awareness sake id like to share some story and experiences that ive learned from it and observed regarding this matter. When i was in my college life, my friend, Michelle, has a friend who attempts her self to commit a suicide or the most right term to say is wants to die in suicide because of severe depression. As my friend told me some of the ideas and information she got after what happened to her friend we both glad that her friend survived. She was treated at the hospital and she's getting well. Depression is mostly the reason for an individual to hurt himself/herself or to think and to commit a suicide. It is a mental disorder an illness in brain or mind. It was said that suicide is a complicated type of grief and it is a death that is never easy to discuss. Another thing is having your love-ones to think some kind of this is very stupid! I've discovered that her hand has a mark of a three-slit. And i quickly confronted and interrogate her what's all about the mark on her hand. Then she confess and start crying. At first i got mad because of her reasons and not trying to understand why that causes her to grief or what she felt that kind of depressions. But even she confess the reasons still i was not that open-minded. Eventually by studying, thinking and imagining what would be the result for me being this angry to her is just not healthy. We will be all just end ourselves depress and troubled. As we observe her bahavior and try to understand her.. Thank God she came back to her senses! With all those tears dropped on her pillow, finally she listens and open her heart to our advises. She deserves a rub and a tap on the back for fighting and overcome that ( bwiset! ) depression. The brain is an organ like the liver, heart, and kidney sometimes it can get sick just like the other organs and one of the sickness is the depression, we all need a cure for this and i highly recommend or prescribe a constant meditation and the most effective of all is by fighting it through laughter. Be joyful! Smile and Cheer-up!! ...................................... ...................................... Posted by mark david on Dec 8, '07 2:59 PM for everyone  .............................................................................. Sa buhay mo minsan nakaramdam ka ng isang masasabi nating masarap kasama, kakuwentuhan at kumbaga eh masarap kasandalan. Ito ang rare quality ng isang kaibigan na tunay, na mahahanap mo sa paglakad ng buhay mo. May mga times na you will also test them if they will stay too long for you. To prove their loyalty, it is necessary to test them through experience how will they treasure you or the other way around. Check if they will share, can sacrifice and respect and concern for you. Lots of things to prove. Lots of friend to put in a test. including myself. Nung kinder, nagkaron ako ng mga kaibigan na tingin ko aabot sa pamantayang nasabi ko kanina ( but in a perspective of a child ) Pero pinaghiwalay din ang pagkakaibigan niyo ng panahaong di mo inaasahan na kailangan na pala niyang mag transfer to another school. ( Nakalimutan ko na name niya ) Dahil sa pagalis niya panibagong pakikisama naman ang ginawa ko sa taong nasa paligid ko. Nagiisa na lang ako. Mapili ako sa kaibigan. Hindi ako kikibo hanggat di malapit loob ko sa taong yun or di ako mapapangiti sa kanya. Di ba ikaw si mark? sabi ng klasmeyt ko. .....? Laro tayo Barbie doll. ...... ( nag walk-out na ko ) Pero that time since puro laro lang din ang nasa isip ko nagkaron din ako ng mga kalaro ( hindi kaibigan.. ang bata bata pa kasi nila, magulang na sa larong "touching ball" at "mataya-taya". balagoong ako. ) Kaso napagkakasama ko naman mga bully. nahawa ako ( instantly ) syempre. At dumating na nga yung time na ala-mobster na ang dating namin at ako ang tila ang kanilang "DON" ( from the movie concept of the godfather ) Madalas kami nang bu-bully ng kapwa namin bata sa loob ng classroom namin. Pero ang grupo ko mabibilang mo lang din sa daliri. Kung anong konti namin eh siyang marami namang mga batang na bully namin. Di naman kasi kami kasing brutal ng mga bata ngayon. Mabait pa nga kung tutuusin kung ihalintulad sa panahon ng mga batang pasaway sa ngayon. At madalas din kami mapagalitan ( at paluin ) ng syen-si ( teacher ) namin. Ang mga syen-si kasi namin akala mo mga swordsmen ng samurai X na mala hidden-mitsurugi-style kung pumalo. makikita mo na nga halos ata yung hiwa ng hangin na gumuguhit habang dadapo na sa iyong palad o puwet ang napaka habang stick ng bamboo niya. Luckily..di naman nahihiwa ang mga kamay namin at puwet. Nagmistulang RED-light ng isang stoplight na lumiliwanag sa pula. Tumitibok ang mga muscles mo sa maga ng pagkakapalo. ARAAAYKOO! Tumino ako pag apak ko sa grade school. Madalas ma excuse sa mga assignments at quizzes sa pad-paper na papagawa ng teacher. Ako kasi taga gawa ng visual aide nila at bubulaklakin ng pagsuyo ang tenga mo na ipapasa ka nila. Wala akong magawa kundi pumayag. Yes! wala akong assignments! Nagkaroon ako uli ng mga kalaro ( this time dahil madalas silang mag padrawing sakin ng parts of a cell. At ng gumamela flower, cotyledon and non-cotyledon, pati mukha ng crush nila. Ang sya nyu din eh noh?! Dahilan na din siguro na masyado akong mabait sa kanila ( lalo na kung crush mo na ang makikisuyo, tatanggi ka pa ba? ) Nang umabot na kami sa pagiging grade 4 student, duon na nag start ako magsimula mag seryoso sa pag aaral. Nakipag-compete sa mga kaklase kong tila nakadikit na ang mga pangalan nila sa top 3. Matagal din na sunugan ng kilay ang nangyari non.. matinding pag upgrade ng utak. ( buti na lang isa sa top 3 ang nag pa inspire sa akin nun. hehe ) Natutuo akong magseryoso sa studies hindi dahil para magpasikat sa kanya. The fact is, nakakatulong din kasi if she is around. Napag aaralan mo kasi ang lifestyle niya. Inaalam mo ang lahat ng favorites niya, from color to her fave subject na pagaralan. At kailangan mong mag basa ng mga autograph notebook ng mga classmates mo para matuklasan lang lahat ng likes and dislikes niya. ( kindat ) naging metikuloso ako sa bawat kilos at pagaaral niya.. Kaya duon din nagsimula na magaral ng matino dahil sa kanya. Daming Benefits! Kaya kahit di mo hilig ang isang bagay mahihiligan mu din kasi dahil sa kanya. Ayun! Naabot ku din ang isa sa top 3 ( kung alin doon ay wag mo nang itanong at siguradong hindi ko inabot ang top 1 ) Hidi ko naging ka close ang taong nag pa inspire sa akin nun pero sa loob loob ko itinuring kong kaibigan sa tulong na ginawa niya na wala siyang kamalay malay. Sa pag apak ko naman ng highschool ang napagkakasama ko naman ay mga weird, not totally na weird in a sense na they're nerd and geek or something. This year kasi dito ako nasisimulang humanap ng totoong kaibigan. Sa feeling kasi na umaapekto sa problemang di sakop o walang kinalaman sa pag aaral. Kaya nakipag kaibigan ako mismo sa kanila. Kasi nagtataka ako mismo sa kanila e. nagtataka sa kalagayan nila... na tipong out-of-place or left-out sa ibang group. Then i discover that their lifestyle, background, mga hilig, all of it ( except sa mga personal secrets nila ) ay kakaiba at unique sa makikta mo na akala mo normal na tao sa paligid mo. You'll be learning more to them not the lack of social personality but the way they face the problem in a unique sense of being determined. Nakaramdam ako ng ginhawa pero di sila ang tipong makapagbibigay sayo ng perfect vision of life, sometimes they have this attitude of making themselves pity. i dont like self-pity. Kaya nakipag kaibigan ako sa ibat ibang groups sa class namin and in other sections kasi bawat groups mayroon akong makikita na ibat ibang characteristics.. my weirdo, freak, intelligent, has a sense of humor, sporty, artistic, unusual, unpredictable, etc... these groups are also divided for some individuals na merong mga positve points of view and persons that has a unique sense of life. Which is somehow naka barkada ko. Luckily, yung taong nag pa inspire sa akin way back sa time na nainspire mag aral ng matino at makipag compete sa honorables ay nandun din sa barkada ko ngayon. YES! But this peer are not the one who can exactly advise you spiritually by doing good deeds.. but i know they also have a good heart considering the common good things that theyve done but i have other groups of special friends who can dig your deepest emotion and toughts if they can see you troubled or depress. They're the true friends who will not make you choose between them and your other friends, instead they'll want you to choose both and try to influence them in good works we've learned from the sensible persons we know in this generation. Both of this group are dear to me, they taught me lots of things.. improvement, development, skills, self-realization, commitment, responsibility, humbleness and most specially LIFE. What taught me to treasure them both its because of the quote : "Matuto kang umibig sa iyong kaaway..Lalong mapapamahal sa iyo ang mga di mo kaaway. " -bro. eli soriano ......................................... ......................................... Posted by mark david on Dec 8, '07 2:53 PM for everyone ...................................... ...................................... "Kung wala ng Pampers... i-Huggies mo na lang si baby." and the maid threw the baby outside the window. hehehe its funny how they come up with this joke.. it portrays how stupid the maid is, due to her low IQ but from this brand names of diapers I would prefer "EQ." Well im not talking about some diaper products here but an interesting topic to share about is the "EQ" itself. EQ - Emotional Quotient is more important than IQ. Havig an emotional intelligence says makes a person more smarter. For it can control your emotion, feeling, and could understand people's feeling as if entering into once mind. Developing yourself by studying and observing, you could be an optimistic person. Madali mong makikita ang positive and negative perspective at mas makakadaling madevelop din ng IQ ng isang tao. Mas Free sa pagiisip. Sinasabi na ang may mataas na EQ ay mas succesful kaysa may mataas na IQ kasi kaya nitong makipag interact sa tao at magkaroon ng intimate relationship, compare sa pakikipagusap ng mga IQ friends natin dyan. Ang isang may characteristic ng pagkakaroon ng EQ, e bukod sa self-control, meron ding ugaling friendliness, empathy, adaptability sa ibat ibang situation na nakakasalubong sa buhay kasama na din ang pagiging persisitence. Kindness din and respectfulness ang ilang bonus na paguugali ng isang may mataas na EQ. Having this traits ewan ko lang kung di tumaas ang IQ mo! Dadami ang mga masasagot mo sa ibat ibang mga problem solving. Lahat naman tayo ay may EQ, masyado lang popular ang term na IQ sa mga isip natin na di natin alam na may mas mataas o mahalaga pa sa IQ. At ang isa pa, di pa siguro natin well-developed ang ating mga social traits natin. Kaya every individuals should examine him/herself to develop and improve this ( EQ ) trait ng maituro sa ating mga pamangkin. I got interested lang kasi in observing my pamangkin's behavior. Once in a while lang kasi sila kung bumisita sa bahay namin, at kung minsan ang maisasalubong ko pa sa kanila yung mga pagod kong katawan na medyo tamlay ( but i was trying to hide it and start myself playing with them ) So i stumble with this EQ thing and informs me a lot of things na pwede ding idevelop sa kanila habang nasa young age sila. But the sad thing is bihira ku nga lang sila makita dahil malayo ang bahay nila from our home. haay.. di bale next time sasalubungan ku sila ng maraming ngiti at tawanan! Kaya pagwala ng Pampers?... Wag nang i-Huggies... EQ! ........................................ ........................................ Posted by mark david on Dec 8, '07 2:49 PM for everyone  ............................................................................ PARA!!! MANONG PARA!!! kakaawang sigaw ni lola na nakasabay ko sa dyip nung minsan. ANU BA?! Manang ayan o nakasulat "pol da streng!" barumbadong sagot ng drayber ke lola. as if naman kasi mababasa agad ni lola yung nakasulat eh nasa kisame ng dyip nya at ang liit pa ng karatula. Pano pa kaya mababasa ng matanda ang nakasulat sa karatula nya. Kahit ata lamok di mababasa yun eh! Kaya ako na lang humila ng "STRENG" daw. Obviously di din nya na gets ang sinasabi ng drayber dahil naka focus na ang isip ni lola sa bababaan niya at duda ku din na mas malabo pa ang mata niya sa akin sa kapal ng salamin niya. Sabay preno na ng drayber pagkahila ko ng tali at biglang umilaw ang isang bombilyang pula sa harapan ng dashboard niya, na sa paghinto nito ay parang magkakapalit kayo ng mukha ng katabi mo meron pang nasubsob na studyanteng babae sa kili kili ni manong fatness. At sa lakas ng pagkakapreno, ang jampack na pasehero ng dyip ay pwede pa atang mag sakay ng dalawang butanding na katawan na pasahero sa sobrang compress namin. kainis. Tanghaling tapat. Late na ako sa subject na papasukan ko. Ang init na, ang lagkit pa! Kaya ang pagdidikitan ng braso ko sa mukha ng katabi ko ay ramdam mo na parang mala kalamay ang lagkit kapag pinaghihiwalay niyo ito. YAK! Bawat kanto yata panay nasusubsob kaming lahat pero buti nakahawak na ko ng mahigpit sa kinakalawang na pipe na nakakabit sa ceiling ng dyip. Mas lalong naging aware ako sa pagmamaneho ni Manong. Gastog kasi magmaneho ng dyip nya eh. Ganito kadalas ang byahe kapag papasok sa skul noong nagaaral pa ako sa UST. Ibat ibang drayber na ng dyip ang napagsasakyan ko, karamihan doon ay reckless magmaneho. May mga tipong Schumacher ( formula 1 racer ) kung magpatakbo ng kanilang dyip. Humaharurot sa tulin. WHOOOOSH! Ang bilis! ang Saya! kapag male-late na naman ako sa klase ang sarap ng mabilis pero di ko naisip ang safety kaya kitang-kita sa mata ng mga kasabay kong mga pasahero ang takot sa tulin ng dyip.. lalo na ang takot ng mga matatanda. Ay! Anu ba yan! Maryosep! Akala mo nakapanood sila ng horror movie sa dilat na dilat na mga mata nila. Todo grip naman ang mga kapwa studyante, kulang na lang ay bangasin nila ang mga tubong hinawakan nila at ituhog sa ilong ni manong drayber. Basta driver... Sweet Lover Nabasa kong sticker sa dibisyon na nakapagitan sa pasahero at driver's seat. Sa loob loob ko.. " Lover ba yan??!" walang pagibig kasi kung magmaneho itong si manong eh! Kaskasero at halos paliparin na niya ang sasakyan nya. ( Piloto ata tong si manong eh ) Walang bus-bus! Walang trak-trak! Walang pulis-pulis! Ang sistemang nakikita ko sa pag ngiti niya sa bawat nalalampasan at pagharurot ng gusgusing dyip niya. Natanong ko sa sarili ko. May pamilya ba ito? Naisip ba niya o naimagine man lang halimbawa nakasakay ang lahat ng mahal niya sa buhay sa pagharuriot ng dyip niya? Naimagine din ba nya ang scenario kung makabangga siya ng tumatawid na bata, at ang bata ay anak niya? Anong pagiingat ba mayroon silang mga may ego na sila daw ang hari ng kalsada?? Man! Get a grip of yourself! Wag kang magmaneho na akala mo wala nang bukas! Through my self-observation lots of Filipio drivers out there are like one of the Formula 1 Racers and this opinion came also from the racer itself when he visited the Phillipines. Reckless driver have this psychological problem. For pinoy drivers, the the traffic lights rules are mere suggestion and they only follow rules if there is a traffic enforcer standing near the intersection or in his post. For Pinoy driver the yellow light means "hurry-up!" and if the enforcer is around, the yellow light then means to "slow-down". You can also see the driver what kind of personality they have through their performance in driving. You will know the person if he cares for the people or to his family if he drives with full safety and a law-abiding driver is surely cares for his passengers. Madaling ma-predict sa ugali nila if may problema o totally wala silang pakialam. Lahat makikita mo, for how he deals with life, and how essential it to them. They really have to develop their driving or they should learned from the sticker they put onto their window shield.. that says again : Basta driver. Sweet Lover. and God bless our trip. Drive safely. ......................................... ......................................... Posted by mark david on Dec 8, '07 2:45 PM for everyone  .............................................................................. Sa bawat pag tulog mo ako ang panaginip mo bawat magandang pagkilos ako ang dahilan nito. Sa mga ngiting araw araw ito'y kumukulay sa iyo di maiaalis di maitatanggi ako ang patuloy na magpapagaling sa tinitibok ng puso. iilawan sisinagan ang mga dilim na babalot sa iyo patuloy na magliliwanag kailan man di maglalaho ako'y ligaya mo buong buo bubuhayin pasasayahin musikang di lalayo di mawawala sapagkat akoy iyo isang inspirasyon mo. ....................................... ....................................... Posted by mark david on Dec 8, '07 2:43 PM for everyone  .............................................................................. "RA...RA...RAAA.... please welcome...sha...ra...ra..RAAH!!" ano daw? i dont get it. whats the name again? Some host in studio 23 introducing a local band from baguio, played some guitar-crying sound for their intro.. the screeching sound was really disturbing! i hate it. The band was fascinating with their female vocalist. Her voice is not totally outstanding compared to the voice of the vocalist of updharmadown and other female vocalist of the band who also perfom that night. but the perf was rocked. all the udience are shouting. MORE! MORE! they love the band. unfortunately one individual shouts in different tone. it came from nowhere. they can't hear it. they're deaf. not paying attention from what the peron is shouting for. ....MORE...MORE... NO MORE!! hehe it was me. shouting at our television. Then my fave bands appeared at last. The crowd was more... err... disorder. Those stupid posers where everywhere. ang baduy nila. Imagining myself one of the crowd ( not those posers ) will definitely made my heart pounds as if they want to make a chaos right in the middle of the crowd. Posers are not really listening. yabang lang sa outfit ang pinunta. The event is not a cosplay.. stay out of the line please... thats not rock and roll. That night, watching some of my fave local bands like chicosci, greyhoundz, etc., those bands caught my mind to write about the most usual music genre ive listen to. From alternative kinds of rock to hardcore type of music. Turning up the volume of our stereo.. RAKRAKAN NA! and the most radio station i tuned-in. They got all the rocks. But dont be fooled by the rocks that they've got... hehe di naman kasi lahat ng type ng rock music meron dun lalo na ngayon. Mostly they play eh yung mga nasa best lang ng isang album ng band. Not all of it. And this station is my top priority when tuning in fm station. They called themselves the home of new rock. The NU 107. Rock. i love the weather.... im not actually obssesed of this type of music but this keeps my creativity boost, energize and it feels more active.. the fast pacing of this music lets your mind scream from all the ideas that are hiding and will quickly revealed because of it. Now my head is bangin! foot-stomping. fist-punching. heart-pounding. whoa! a relief. Boredom is gone. And an artwork is done. .................................. .................................. Posted by mark david on Dec 8, '07 2:38 PM for everyone  .............................................................................. SUMAN! SUMAN! ito ang kadalasan maririnig ko sa classroom, sa natatandaan ko ito madalas isigaw sa klase during break or kung makapal ang mukha mo na kahit nasa harapan ang titser..e isisigaw mo ito. Isa kasi itong panunukso sa isa naming kaklase. hindi tukso dahil mayroon syang kapintasan sa mukha niya o sa ugali niya. Hindi naman kasi katulad namin siya ng hilatsa ng pagmumukha. He is considered as one of the hearthrob o matinik sa chiks noong time na yun. ( Walanghya! mahal dapat ang bayad dito sa adjective na ginamit ko! ) Si Patrick kasi ang matangkad, may hitsura at kung ano pa ang madescribe mo kung makita mo sha. Kung isa ka sa madalas na nakakapanuod ng mga movie na ang concept or theme ay regarding sa schools, teen-life, youth, etc. basta sa loob ng campus ang scenario. Si Patrick ay mahahalintulad mo sa mga karakter duon na sporty, matatangkad na tipong popular sa skul. Na as usual gaya ng movie may partner din sha na we can consider din na popular din gaya nya. Which is fortunately kabarkada ko. Si Arapaima...( hahaha ) Anyway, my point is that Patrick was teased by our classmates and some students sa higher batch..because of his tight pants.. kala mu naka cycling shorts na fitted.. hapit na hapit.. and almost greenish look ang color ng pants nya. He always wear that pants during our first year of high school. i think. And then he got intimidated and bought a new pants. it was branded. Even he bought a new one he didn't get rid off the alias he had already. Until now the words are often remembered and laugh at. nakadikit na sa utak namin. The fact is, i thought of this story because im cravig for suman. ( hindi sha ha! ) pagkain ito. Not the suman which we can buy from the marketplace or just around the corner of our neighborhood selling some coffee and egg in the morning with tabloid newspaper on their stands. What i do crave for is the "Suman-Bisaya". I really dont have any idea what are the exact term they use to call this in the province of Leyte. The hometown of my mom. But this was the most delicious suman i have eaten compared sa suman na mabibili lang kung saan saan dito sa manila. ang pait pa kung minsan walang lasa. Kinaibahan kasi nitong "Suman-Bisaya" meron itong 'nutrition-facts' na naka print na sa nakapulupot na dahon nito. just kidding. Meron kasi itong halong "LUYA" bukod sa masarap na kaning-malagkit. Kung sa iba isinasawsaw pa nila ito sa asukal para magkaroon ng manamis namis na lasa. it's really mouth-watering pag pinagmasdan pa lang. Sa akin iba, ayaw ko ng asukal lalo na kung white-sugar. Wala akong ipinagsasawsawan. ipinapartner ko lang ito sa mainit na mainit, mausok-usok na "HOT CHOCOLATE". Napadadalhan kasi kami before ng mga tita namin from their province. ( Baybay,Leyte ) Kasama din ang ilang mga kakanin, gaya ng biko, puto, muron (parang ito yung chocolate flavor ng suman), sapin-sapin, at iba pa. Di lang naman kasi ako nakatikim neto galing sa Baybay, kahit sa bahay ng kaklase ko. si chel. pinakain nya din ako neto dahil si tita (mom niya) ay gumagawa din pala nito. at syempre sarap na sarap ako dahil sa home-made nandun din ang lasa ng 'luya'. Well'i hope pagbisita ko uli sa bahay nila makatikim ako uli ( gaya ng request ku dati ) at sasamahan pa ng masarap ng hot-chocolate! Saaaarrraaap! malagkit sa isip na di kakalimutang isa-isip. astig. Posted by mark david on Nov 11, '07 2:46 PM for everyone    ........................................................................................ HAHAHAHAHA! tawa kasi ako ng tawa ng mabasa ko ito. matagal na kasi itong naka out sa market. kelan lang din kasi ako nakabili nito. iba kasi itong graphic novel na to sa dahilang hindi ito yung karaniwang mababasa mo na tagalog komiks very witty nga ang pagkakagawa. (may mga ilang lines lang na sablay kung sa isang batang mambabasa.) hindi dapat ito basahin ng mga bata edad piso hanggang kinse pesos! ang storya nya kasi ganito. teka... bago ko ituloy sa cover kasi makikita nyu na parang si darna. mali kayo dyan! kasi sya si zsa zsa. oo..si zsazsa zaturnah! hindi sya babae. nagtransform lang sya sa isang amazonang ganyan. sa basic ng pag tranform nya eh wala nga itong pinagkaiba sa style ni darna. na kakain ng bato..este! lulunok ng bato. at sisigaw ng... "GUARD!" hehe hindi ito yun. ito lang yung madalas isigaw ng mga manager sa mga grocery o matatas na kumpanya kapag may taong gusto nilang palabasin. ....sisiagaw ng "DAAAAAARNAH!" pero ang ikinaiba ng komiks na ito e hindi yun ang isinisigaw nya kapag mag papalit na sya ng kanyang anyo para mataglay ang kapangyarihan ng isang malakas na babae. isang malakas na babae? hindi kasi sya babae sa tunay na anyo nya. isa syang "chorva!" bakla sya. na may sariling parlor sa probinsya. isang aksidente kasi ang nangyari. may nalaglag kasi na malaking kakaibang anyo ng bato. (nakakadiri) ampanget kasi ng hitsura. ang nakakatawa kasi yun yung kailangan nyang isubo at lunukin! hahaha matatawa ka sa hitsura ng pagkakadrawing ni carlos vergara! may mga ilang istorya dito na as usual may kalaban. may alien. may mga bangkay at maligno gaya nga ng kay darna. pero mabangis ang storya nya kasi sa mga punchline at komeding eksena na pinakikita sa komiks na to. kung bibili kayo neto di kayu manghihinayang kasi sulit. pasasayahin kayu ng mga astigin na mga illustration ni carlos. sa pagkakaalam ko isinadula na din ito sa entablado at may gumawa din ng musical play neto na ipinalabas sa CCP. hindi naman siguro isasadula ito kung hindi maganda ang story. hahaha sana makanuod ako ng play na ito kung ibabalik nila. (naku wag lang isasa pelikula. at mala tsipipay na production nanaman ang gagawin) kawawa naman ang storya. ito kasi ang mahirap sa ating bansa e. we got the talents and we do have creative people sa bansang ito na hinahayaan lang ng gobyerno na sa ibang bansa mag lingkod dahil sa kakulangan ng suporta ng pamahalaan. Why they can't accept the fact na ang paligid ay isang masterpiece. mula sa mga likha ng Dios hanggang sa kaloob na talento ng Dios sa mga taong may malikhain sa larangan ng sining. wala ito! gaya nga ng sinasabi ko kanina... ang storya nito eh punong puno ng aksyon at kadramahan ng isang bading! hahahaha.... angkolet ng bading dito lalo na yung alalay niya sa parlor. may mga bobong alien din na mga kababaihan din. napaka stupida! haha ipinangalan pa sa mga ilang sikat na aktres dito sa pilipinas na talaga nga namang old skul. haha so ayun.. natuwa nanaman ako. nakapag share uli ako ng mga pampasaya sa buhay. "ZSAHZSAH!!!! pssssshhhhh...... kilabot na bakla ito! .................................................... .................................................... |
